Wiadomości rodzinne - styczeń-grudzień 2005:

Nasze najszczęśliwsze czasy, to lata pięćdziesiąte i wakacje spędzane w Kościelisku. Kuba nauczył się grać po góralsku najperw sam, a potem nauczył mnie, pożyczył od znajomych basy i razem z Hanką stworzyliśmy "muzykę" góralską.

Zaprzyjaźniony z bacami, odwiedzał ich na halach, a nawet pasał owce z juhasami. W halach Tatr zachodnich czuł się jak w domu. I on mnie wprowadzał w świat gór.
Obok - w Małej Świstówce Miętusiej.

Zdjęcia tu zamieszczone zrobił wuj Andrzej Nitsch. Z nim też się Kuba wybrał na Siwiańskie Turnie u wylotu Chochołowskiej Doliny. Nic szczególnego, blisko, a okazuje się, że i tam jest pięknie. Gdy zobaczyłem to zdjęcie, musiał Kuba wybrać się tam i ze mną.
Po wyjeździe do Moskwy kontakty z Kubą stały się rzadkie, okazjonalne, ja z kolei ukończyłem kursy przewodnickie, potem taternickie.
W roku 1987 na krótko nasze stosunki zaczęły odżywać, ale niebawem ponownie wyjechał.

Stawiła się moc krewnych i znajomych.

Przyjęcie weselne odbyło się na Pl. Matejki

Tego roku trafiło mi się kilka specjalnych okazji do kolędowania. Najciekawsza z nich, to kolędowanie przy Morskim Oku. Okazało się, że wśród znajomych naszych znajomych, jest inicjatorka nabożeństwa do Matki Boskiej od Szczęśliwych Powrotów. Te szczęśliwe powroty można rozumieć rozmaicie:
dla taterników może chodzić o szczęśliwy powrót ze wspinaczki,
ludziom gór, rzuconym daleko od nich, może chodzić o powrót w góry;
szczęśliwy powrót może też być powrotem do Boga, czyli nawróceniem.
Udało się jej zainteresować tym grupkę ludzi, którzy trzy razy w roku zbierają się nad Morskim Okiem, odprawiają w schronisku Mszę św. i modlą się pod kapliczką Matki Boskiej od Szczęśliwych Powrotów, wiszącą na smreku, niedaleko drogi do Czarnego Stawu.

Spotkanie styczniowe łączy się z kolędowaniem. Odbyło się ono 8-9 stycznia. W schronisku o tej porze roku towarzystwo było dość elitarne i niezwykle sympatyczne. Było czasu dość, by prześpiewać kilkadziesiąt kolęd, z dziesiątkami zwrotek.

W drodze, z plecakiem i instrumentami.

To udane kolędowanie zachęciło mnie do uczestnictwa w przyszłych spotkaniach. Nietety, tylko w maju mogłem przybyć, następne terminy przypadły na moje prace w Turcji.

jaki się odbył 31 maja w galerii Związku Plastyków w Sukiennicach. Wystawa obrazów nosiła tytuł
"W sennym zamyśleniu"

Jak widać - publiczność dopisała. Najbardziej zaś nas, przyjaciół artystki, cieszy, że jej obrazy podbają się nie tylko historykom sztuki, ale także nabywcom, których stosunkowo szybko znajdują.

Większość czasu spędziłem w Langfang - takiej niedużej, 5-milionowej mieścinie,

Posiłki oczywiście jedliśmy pałeczkami.

Nie obyło się bez wycieczki na Wielki Mur,

oraz do grobowców cesarzy dynsatii Ming.

Byliśmy też w zakazanym mieście.

Praca niewiele zostawiała wolnego czasu. Pracować trzeba było w świątek i piątek, nieraz w niedziele.

i z wysoka patrzeć na Çayırhan, gdzie kwaterowaliśmy.

W wielu miejscach można by kręcić westerny, krajobraz był iście z Dzikiego Zachodu.

O islamskości kraju przypominali nam muezinowie z siedmiu meczetów, wzajemnie się przekrzykując i zagłuszając.